Yazdiklarim icimin dolulugundan degil, yanlis anlasilmasin lutfen. Nacizane bir cok ulkede ikamet etmis ve turistik amacli bulunmus birisi olarak, soylemek istedigim; ilk blog yazinizda bahsettiginiz Proje Yonetimi mekanizmalarinin gelismesi ve kullanilmasi hususunda Modern ve Eski Proje Yonetimi tekniklerini kisaca birbirinden ayirmamaniz sebebiyle olusan onyargi.

Bir ustte yazdiklarinizin noktasi virgulune kadar katilmamak elde degil. Bu dogrultuda hem ogrenecek hem de paylasacak cok seyi olan birisi olarak corbada bir tuzumun olmasini herzaman kendime bir borc bilmisimdir.

Saygilarimla

Iciniz dolu belli ki. Degerli katkiniz icin size mutesekkiriz. Organize olmak, takim ruhu ile hareket etmek, verimliligimizi arttirmak… icin Proje Yoneticilerimizi yetistirmek, yonlendirmek ve gelistirmek uzere hep beraber seferber olmayi bir milli gorev addediyoruz ve gecmisten kaynaklanabilecek eksiklerimizi de bu sekilde gidermeye yoneliyoruz.

Yazinizi ve yukarida yapilan tum yorumlari okuduktan sonra ben de nacizane dusuncelerimi paylasma hissiyati icerisindeyim.

Proje Yonetimi dedigimiz kavram hayatin her dalinda ve aninda mevcuttur. Oyle zamanlar olur aracinizla trafikte yol alirken bile kisa sureligine bir Proje Yonetimi yaptiginiz olur. Soyle ki; Hedef; Ev-Ofis’e zamaninda yetismek, Kaynaklar; Arac,yakit,yonetim becerileriniz vs., Riskler;Trafik, Kaza, Trafik Isigi Yogunlugu, Sure: 20dk-1 saat vs. Siz ise Proje Yoneticisi! Nasil mi? Dogru kaynaklarla, son derece gercekci , etkili ve suratli risk analizleri uygulayarak,hedefinize; Time-Cost-Quality beklentileriniz dahilinde ulasmaya calisirsiniz. Buyrun size Proje Yonetimi.

Ilk basta anlattiklarimin konuyla pek alakasi yok gibi gozukse de verdigim ornekten yola cikarak varmak istedigim nokta; hayatin her alaninda Proje Yonetimi’nin varliginin mutlak oldugudur. Atalarimiz tabiki goc etmisler, savasmislar, yapmislar yikmislar fakat Proje Yonetimi’ni bilmezler, Proje Yonetimi yapmamislar-yapamamislar gibi bir yaklasim bence son derece yanlis olacaktir. Bakiniz modern anlamda Proje Yonetimi’nden bahsediyorsaniz, yazinizi o dogrultuda kaleme almis olmaniz gerekirdi ki modern Proje Yonetimi teknikleri, uygulamalari vs. pek tabi eskilerden cok farkli. Fakat diger taraftan Osmanli’yi genel anlamda bir Proje Yoneticigi fakiri olarak gormek bence son derece yanlis olacaktir.

Bugun bati medeniyetlerinin sosyolojik ve kulturel varliklarinin kokenlerinde Osmanli etkileri de yatmaktadir ki bunlarin hepsi bir Proje Yonetimi sonucu olmustur. Her ne kadar Fatih karadan gemileri yuruturken donemnin en dahiane askeri projelerinden birine imza atmis olsa da, Osmanli genel anlamda sadece askeri alanda degil, kulturel, mimari ve toplumsal alanlarda da bircok Proje Yonetimi gerceklestirmistir. Barbaros’un Akdeniz’i adeta bir ”Turk Golu” haline getirmesinin nasil bir Askeri Proje Yonetimiyse, Mimar Sinan’in 6 senede tamamladigi Selimiyesi mimari bir Proje Yonetimi’nin eseridir. BAkiniz tekrarliyorum, modern Proje Yonetimi teknikleri burada soz konusu bile degildir. 1560′li yillardan bahsediyorum! O donemde boyle muhtesem bir yapinin 6 yilda kusursuzca tamamlanmasi ve gunumuze kadar gelmesi sizce son derece etkili bir muhendislik cozumu ve PRoje Yonetimi’nin sonucu degildir de nedir?

Gunumuz Proje Yoneti’mi ise cagimizin gereklilikleri acisindan Zaman-Maliyet-Kalite ucgeni uzerine kuruludur ki, bu kavramlarin Osmanli doneminde bugunku anlami ile kullaniliyor olmasi muhtemel degildir, oyle bir zenginligin, ihtisamin ve is gucunun oldugu donemlerde kullanilmasina ne kadar ihtiyac vardir o da tartisilir. Sizin bahsettiginiz Batili anlamda Proje Yonetimi konularinda ise cok eksiklerimiz oldugu ve katedecek cok uzun bir yolumz oldugu ise bir gercektir. Fakat tekrar soyluyorum bunu Osmanli’ya baglamak son derce yanlis olur ki emin olun Osmanli’dan kalan genlerin dogru kisimlari bizlere gecseydi su anki bu carpik yapilasmamiz, gece konducu zihniyetimiz buyuk olcude olmazdi.

Benim kisisel gorusum, Proje Yonetimi konularindaki geri kalmisligimiz erken Osmanli’ya degil son donem Osmanli’ya ve yakin tarihimize baglamak yonunde olacaktir. Batida bu kavramlarin gelismeye basladigi 19. yuzyil sonlarinda, bizlerin ve atalarimizin hala can derdinde oldugunu unutmayalim. Geri kalmisligimizin sosyolojik, kulturel ve dusunsel bir cok sebebi oldugu gibi maddi sebepleri de goz ardi edilemeyecek kadardir. Unutmayiniz ki batili medeniyetlerin sanayi devrimi ile baslayan vala hala suregelen bir gelisiminden bahsediyoruz. Bunu da ben Osmanli’nin yukselme donemine benzetiyorum. Avrupa dedigimiz medeniyet engizisyon mahkemeleri ile ugrasirken, Osmanli o zamanin sartlari dahilinde donemin en buyuk devrimlerini gerceklestirdi. Bunlarin hepsi pek tabi birer Proje Yonetimi sonucu ortaya cikan seylerdir.

Son olarak soylemek istedigim; gecmisimize bakarak ders almamiz gerektigi son derece acik. Ama dogru dersler! Su an ulkemizdeki genel insan profili ; ”gunu kurtarma, koseyi donme, uyaniklik” kavramlarinin otesine gidememektedir. Avrupali bundan 150 yil once altyapisini insa ederken, sehirlerini planlarken son derece yuksek bir ileri gorusluluk ile uyguladigi kalite, planlama, yonetim, maliyet kontrol yontemlerinin bircogu bizde hala uygulanamamakta. Bunun sorumlusu nu aramakta cok cok eskilere degil yakin gecmisimize bakmamiz ve sorunlarimizla yuzeserek dogruyu bulmamiz bence daha faydali olacaktir.

Ben Insaat Yuksek Muhendisiyim ve uzulerek soylemeliyim ki su an bizlerin sozde ”proje Yonetimi” becerilerimiz ile insaa ettigimiz yapilar sanmayin ki yuzyillar boyu ayakta kalsin! Peki ya Selimiye ? Topkapi? TAc Mahal, Piramitler…..en azindan zamana yenik dusmeme konusunda sizce benzerlerini yapabilecek miyiz? Ben yine de zamanimizin en ihtisamli, kaliteli, dayanikli ve birer ikon teskil edebilecek yapilarinin Amerika’lilar tarafindan yapildigini dusunmekteyim ve bizim de bu baglamda Proje Yonetimi konularinda ogreneceklerimiz kadar, mantalitemizin dogru yonde yenilemenin de son derece gerekli oldugunu dusunmekteyim.

aysegul hanım ın derdi cok farklı bır konu.
cok seslı ve cok farklı fıkırlerı bır araya getırmek ugruna takım calısması olusturmak ugruna bır projeyı bereber basarmak ıcın bır araya toplanmıs ınsanların yonetıcısı olmak kadar zor olan dunyada ıkıncı bır ıs yok gıbı.
takım arkadası olacak kısılerı tanımak test etmek yapabılecegının %50 oranında ıs vermek malıyet acısından pahalı ancak sonuc acısından faydalı olacaktır.
bırde tecrube var tabı bu arkadaslarda tecrube edınecekler bu tur sorunlar yasayacaklarkı aynı sorunların tekrarından sakınacaklar.
genc yaslarda bunlarla karsılasmak bedel odemeden tecrube sahıbı olmak ne guzel bır nımet aslında.
kolaygelsın bakalım.

Erol Sahın Bey ben projenizi gormek isterim.
tum projelere acıgız.
hedefleri olan planları olan destek arayan antistatik ve dinamik insanların fikirlerini dinlemek isterim.

Mustafa BUDAK

yolunuz acık ola.
ask ıle dolan beri gele.

Yerden goge kadar haklisiniz. Aslinda dediginiz kagit uzerinde gun gibi asikar. Ote yandan, gercek hayatta kazin ayagi baska olabiliyor, burada da Aysegul Hanimin derdine kulak vermek lazim. Ayakta cok guzel duran bir ayakkabinin belki ne kadar aci verdigini giymeyen bilemez…

“delege ediyorum ama iş dönüp dolaşıp yine bana kalıyor” şu cümlenizde bizzat beni anlattınız sanırım. Yolun, proje yöneticiliği kısmında, çok ama çok başındayım. Üniversitede öğrenciyim ve proje ödevlerimiz oluyor… Bu durumu birebir arkadaşlarımda yaşıyorum. Ödev konusu belirleniyor, görev dağılımları yapılıyor, bir konuyu derleme günü belirleniyor. O gün geldiğinde kimse, ben hariç, birşey yapmamış geliyor. E-e sonra?

“E ben bunu yapamadım.” ” E ben bunu anlamadım.” “Arkadaşım bunu böyle yaparsan, bir sıkıntı olmaz.” “Ya ama anlamadım?!” ” Tamam, bırak ben yaparım :s”

Her projede bu konuşmalar bu şekilde gelişiyor ve bir bakmışım projenin tamamını elden geçiriyorum.

Bu kadar konuya kendini kapatan insanlara nasıl güvenilip iş teslim edilebilir ki ?!